نماز مراسم خاصی بوده برای عبادت خداوند متعال ورازونیاز که انسان باپروردگار خود می کند ودرنماز جنبه های ارزنده وآموزنده خاصی دارد وعبادتی است ماانسانهای جهت نزدیکی باخدا خود بجا می آوریم که پیوندی آسمانی بین انسانها وپروردگار عالم می با شد وزمانی که به معبود خود نزدیک می گردیم جسم وجان رافراموش کرده وتنها به نیرو وقدرت لایزالی پرورد گار رامی بینیم ودرآن لحظه که انسان به کمال وشکوه بی نهایت خالق جهان تفکر می کنیم سراپا شفیه اومی شویم دل وجان وسر به خضوع وخشوع وفروتنی گرایش پیدا می کندوبا آهنگ فطرت درمقابل آن همه کمال وعظمت سرتنظیم فرود می آوریم .نماز روشنایی نورانی زندگی ،آرام بخش دلها،شفتگان مناجات کنندکان،عرصه گاه سعادتمندی اهل حق،نورچشم مشتاقان جمال ،وسیله قرب مقربان ودستگیره نجات امید واران می باشد.
نماز حضور قلبی حقیقی است که در تمرکز داشتن دربرنامه های نمازودقت انسان برخداوند بوجود آیدوچنانچه درنماز فکرانسان وحالات قلبی میدان جولانگاهی جز یاد خداباشد حضوری رو نخواهددادونمازگزار نخواهدتوانست ازعالم ملکوت فیضی کسب کند.
نماز ازعباداتی می باشد که دردوران گذشته ادیان الهی آن را به پا می داشتند وپیامبران برای نزدیک ی به پروردگارش آن را اقامه می کردند وبین جامعه تبلیغ می نمودند تامردم به عبادت خدا روآورند وتنها او بپرستند
نماز ازدستورات دین است وخشنودی پروردگار درآن نهفته می باشدوراه روشن پیامبران است که حصرت محمد(ص)پیامبراسلام می فرماید "نماز واجب شده است برای برپاداشتن یاد خدا" و حضرت علی (ع) درمورد نماز فرمودند:"خداوند ایمان را جهت پاک کردن ازشرک،ونماز رابرای دوری ازکبرواجب کرد".
برچسب:
نویسنده: علی یوسفی